Nie żyje Zofia Napiórkowska

Z bólem i smutkiem przekazujemy wiadomość o śmierci Zosi Napiórkowskiej - wieloletniej przewodniczącej Polskiego Stowarzyszenia Animatorów Pedagogiki Celestyna Freineta.

Odeszła dziś, 3 grudnia 2013, nad ranem. Nie cierpiała, zasnęła. Data pogrzebu nie jest na razie wiadoma.

Kim była dla każdej/każdego z nas? W sercu rozważymy to sami. Trudno mi pisać. Wieczny odpoczynek racz Jej dać Panie?

Przyjaciele

Zofia Napiórkowska

Zofia Napiórkowska (1933 ? 2013)

Od 1967 ?na zawsze? związana z ruchem freinetowskim w Polsce. Dla polskich freinetowców była znaczącą Animatorką po odejściu pionierki ruchu w Polsce ? dr Haliny Semenowicz. Wyróżniała ją potrzeba ciągłych poszukiwań, potrzeba samodoskonalenia i niestrudzonego działania. W codziennym życiu towarzyszyły jej otwartość, prostolinijność, szacunek dla innych ludzi ich poglądów.

Zofia pierwszą pracę pedagogiczną rozpoczęła w 1951r. w wiejskiej szkole, Po 4 latach przeniosła się do Łomży, miasta położonego w północno-wschodniej części Polski, w którym do dziś mieszkała i z zaangażowaniem pracowała. Przez 25 lat kierowała w tym mieście Szkołą Podstawową Nr 4 i uczyła języka polskiego. Kierowała szkołą w myśl pedagogiki Celestyna Freineta. Własnym przykładem zachęcała nauczycieli do innowacji i wprowadzania zmian. Uczniowie jej szkoły pisali swobodne teksty, redagowali gazetki, korespondowali z kolegami z innych szkół w Polsce, a także z rówieśnikami z Francji.

W 1967r. podczas wakacyjnego kursu ? Techniki Freineta? spotkała dr Halinę Semenowicz. Uległa fascynacji pedagogiką Freineta. Od tej pory utrzymywała stały kontakt z Haliną. Spotykały się, wymieniały doświadczenia, wzajemnie się inspirowały. Zofia stała się aktywną animatorką pedagogiki Freineta. Upowszechniała ją we własnym środowisku. Swoim bogatym doświadczeniem i wiedzą inspirowała setki nauczycieli w Polsce. Organizowała konferencje, warsztaty. Uczestniczy w Kongresach Nowoczesnej Szkoły we Francji. Nawiązała kontakty z freinetowcami z różnych krajów. Jej znajomość języka francuskiego i esperanto pozwalała polskim nauczycielom poznawać opisy doświadczeń pedagogicznych freinetowców z Francji i Szwajcarii.

Aktywnie uczestniczyła w organizacji pierwszego w Polsce RIDEF - Płock 1976. Zofia jako dyrektor szkoły współpracowała z polskimi ośrodkami doskonalenia nauczycieli i ośrodkami naukowymi. Gdy przechodziła na emeryturę otrzymała propozycję współpracy z Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli w Łomży, 9 lat zajmowała się doskonaleniem dyrektorów szkół.

W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych czynnie angażowała się w przemiany społeczne w Polsce. Uczestniczyła w pracach Nauczycielskiego Związku Zawodowego ?Solidarność?. Zainteresowana problemami samorządności, nie tylko w szkole, współpracowała z przedstawicielami władzy lokalnej, gdy kształtowała się lokalna samorządność. Wraz z delegacją władz samorządowych była we Francji, by zaznajomić się z doświadczeniami lokalnych społeczności, służyła tam również jako tłumacz. Od końca lat osiemdziesiątych kierowała pracami Ogólnopolskiego Zespołu Animatorów Pedagogiki C, Freineta. Dr Halina Semenowicz obdarzyła ją zaufaniem i powierzyła opiekę nad nieformalnym zespołem, który funkcjonował wówczas przy Instytucie Badań Pedagogicznych w Warszawie.

Zofia, zainicjowała i wzięła na siebie odpowiedzialność powołania w 1992 roku Polskiego Stowarzyszenia Animatorów Pedagogiki Celestyna Freineta. Została jego przewodniczącą. Pracami stowarzyszenia kierowała 10 lat.

Z jej inicjatywy nauczyciele uczestniczyli w wielu projektach finansowanych m.in. przez polskie Ministerstwo Edukacji Narodowej, Fundację im. Stefana Batorego, Komisję Europejska, PHARE, CODN, Polską Fundację Dzieci i Młodzieży.

W roku 100. lecia urodzin Celestyna Freineta - 1996, koordynowała organizacją RIDEF w Polsce ? Kraków stał się miejscem międzynarodowego dialogu nauczycieli Nowoczesnej Szkoły o budowaniu demokracji w szkole. Opublikowała wiele artykułów inspirowanych myślą pedagogiczną Freineta np. Nauczyciel w społeczeństwie obywatelskim, Przeciw schematom w wychowaniu, Samorządna organizacja życia klasy w społeczeństwie obywatelskim, Edukacja do demokracji. Jest autorką książki Samorządna organizacja życia klasy i broszury Rodzice w szkole.

Żywo interesowała się sprawami stowarzyszenia i całego międzynarodowego ruchu freinetowskiego.

Dziś, 3 grudnia 2013 roku, nad ranem odeszła na zawsze.
Żegnaj Zosiu?

opr. Regina Chorn
na podst. artykułu M. Kościuszko ?Co to znaczy być nauczycielem-freinetowcem?, FI Nr 1(26)2003 i własnych wspomnień.

Powrót do przeglądania aktualności